Quatorze Juillet, een zware bergrit op de Franse nationale feestdag en Richard Carapaz dacht ‘dat wordt míjn feestje!'
Hij ontsnapte aan een kopgroep met alle renners uit de eerste rijen van het GC. Ja, de hele top-10 liet hij achter zich. De Visma’s trokken de groep, Pogi c.s. op plek 5 of 6.
De Visma’s kwamen niet dichter bij de Ecuadoriaan, oud Olympisch kampioen en winnaar van de Giro in 2019, die dan al bijna een minuut te pakken heeft.
En dan ineens is het of iemand een hele grote katapult afschiet met een geel mannetje als projectiel. Zoveel harder dan de groep die hij achterliet knalt het gele mannetje de berg op, dat je niet eens kunt denken dat die lui verrast zijn – ze kunnen gewoon niet mee met dat geweld. In een vloek en een zucht heeft hij meer dan 20 seconden gepakt. Kort daarop is hij bij de koploper en gaat erop en erover. Carapaz moet pas-op-de-plaats maken. Zakt zelfs al snel door de door Vingi geleide achtervolgende groep heen: kapot gemaakt door Pogacar -- uitgepierd!
De groep Vingegaard komt nog even tot 6 seconden, maar snel zijn het er weer bijna 20 en nog iets later meer dan 40. Vingi trekt zich de benen uit zijn lijf tegen erg veel tijdverlies en wordt op de meet ‘bedankt’ door Evenepoel, Seixas, Lipowitz, Ayuso en Skjelmose, die hij gratis in zijn slipstreamtaxi naar de eindstreep bracht. Naast de ¾ minuut op Pogi ook nog een verlies van 12 seconden op Evenepoel. En dat met nog een tijdrit voor de boeg….